واژه جو

سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۰۱

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

ای عود بهشت فعل بیدی تا کی وی ابر امید ناامیدی تا کی کردی بر من کبود رخ زرد آخر ای سرخ سیاه گر سپیدی تا کی

معنی سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۰۱ | واژه جو