سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۷۲

غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی یا کی مرد آنکه زندگانیش تویی در نسیه آن جهان کجا بندد دل آنرا که به نقد این جهانیش تویی