سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۷۰

ای سوسن آزاد ز بس رعنایی چون لاله ز خنده هیچ می‌ناسایی پشتم چو بنفشه گشت‌ای بینایی زیرا که چو گل زود روی، دیر آیی