واژه جو

سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۲۵

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

با سینه این و آن چه گویی غم خویش از دیده این و آن چه جویی نم خویش بر ساز تو عالمی ز بیش و کم خویش آنگاه بزی به ناز در عالم خویش

معنی سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۲۲۵ | واژه جو