سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۹۴

ای گشته چو ماه و همچو خورشید سمر خوی مه و خورشید مدار اندر سر چون ماه به روزن کسان در منگر ناخوانده چو خورشید میاای دلبر