سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۷۹

روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید با فوطه هزار جان ز تن برباید در فوطه بتا خمش ازین به باید عاشق کش فوطه پوش نیکو ناید