سلمان ساوجی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۲

گر زانکه بدین شاهدی و شیرینی در خود نگری، بروز من بنشینی منگر به جمال خویشتن، ور نگری در آینه، هر چه بینی از خود بینی