سلمان ساوجی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۱

زنجیر سر زلف چو می‌جنبانی بر دامن ماه مشک می‌افشانی چشم سیهت که شوخ می‌خوانندش شوخ می‌رود چو باز می‌گردانی