سطیع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

سطیع. [ س َ ] (ع ص ) درازبالا. ◄ (اِ) صبح . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). رجوع به سطع شود.