سخن رانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.)<BR>۱- (حامص.) نطق کردن، خطبه خواندن.<BR>۲- (اِمر.) جایی که در آن گروهی برای شنیدن سخنان سخنران حاضر میشوند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) ۱- (حامص.) نطق کردن، خطبه خواندن. ۲- (اِمر.) جایی که در آن گروهی برای شنیدن سخنان سخنران حاضر میشوند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سخن رانی . [ س ُ خ َ ] (حامص مرکب ) نطق کردن در مجمعی . عمل سخن ران . کنفرانس . نطق .
مترادف و متضاد واژهدان
خطابه، خطبه، نطق سخنگاه
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی