سالفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سالفة. [ ل ِ ف َ ](ع ص ) مؤنث سالف . رجوع به سالف شود. ایام گذشته . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) : خلق را در دزدی آن طایفه مینمود افسانه های سالفه . مولوی . ◄ (اِ) گردن اسب و پیش گردن آن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ کرانه ٔ گردن از جای آویختن گوشواره تا مغاک چنبر. (آنندراج ) (ناظم الاطباء).