زمین‌گیری

زمین گیری . [ زَ ] (حامص مرکب ) اقعاد. زمانت . (یادداشت بخط مؤلف ). حالت زمین گیر. رجوع به ماده ٔ قبل شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی