زمین دیوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زمین دیوار. [ زَ ] (اِ مرکب ) نام ورزشی است که استاده شده دستها بر دیوار بند کرده زور بر دیوار زده به شنو رونده یعنی «دند» می کنند... (غیاث ) (آنندراج ). در بهار عجم نوشته که ورزشی است که دستها بر زمین گذاشته هر دو پا را به دیوار زنند و در هندوستان این قسم ورزش را پادیوار گویند. (آنندراج ) : دیدن روی تواش ای مه نو ناچار است ورزش مهر بکوی تو زمین دیوار است . میرنجات (از آنندراج ).