زمین دوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.)<BR>۱- (اِ.) نوعی خیمه.<BR>۲- (ص مر.) محکم، استوار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) ۱- (اِ.) نوعی خیمه. ۲- (ص مر.) محکم، استوار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زمین دوز. [ زَ ] (اِ مرکب ) نوعی از خیمه . (غیاث ) (آنندراج ). نوعی از چادر و خیمه . (ناظم الاطباء). ◄ (ن مف مرکب ) کنایه از محکم و استوار. (آنندراج ) : منه منت طوق بر گردنم بر آن در زمین دوز کن دامنم . ظهوری (از آنندراج ).