زمیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
زمیت . [ زِم ْ می ] (ع ص ) صاحب وقار و آهسته و بردبار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). آرامیده . (دهار).
زمیت . [ زِم ْ می ] (ع ص ) بغایت آرامیده . (دهار). نیک آهسته و باوقار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).