رینگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ فر. ] (اِ.)<BR>۱- میدان مسابقه مشت زنی که گرداگرد آن را طناب کشیدهاند.<BR>۲- حلقة چدنی که پیستون را روی سیلندر نگه میدارد و از ورود گاز به داخل کارتل یا روغن به داخل محفظة سیلندر جلوگیری میکند.<BR>۳- حلقة فلزی چرخ خودرو که تایر روی آن نصب میشود.<br>