روحنة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

روحنة. [ رَ ح َ ن َ ] (ع مص ) جان بخشیدن . تقدس و روح دادن به چیزی . بحالت روحانی درآوردن . (از دزی ج ١). و رجوع به روحنت شود.