روباه باز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
روباه باز. (نف مرکب ) کنایه است از محیل و مکار. (آنندراج ). حیله گر. نیرنگ باز. افسونگر. روبه باز : کی ز آه و اشک مظلومان دلش آید به رحم گرگ بالان دیده باشد ظالم و روباه باز. مخلص کاشی (از آنندراج ). و رجوع به روبه باز و روباه بازی شود.