روان برفشاندن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

روان برفشاندن . [ رَ ب َ ف َ / ف ِ دَ ] (مص مرکب )جان فشاندن . رجوع به روان افشاندن شود : همی برفشانم به خیره روان خمیده روانم چو خم کمان . فردوسی .