رفیه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

رفیه . [ رَ ه ْ ] (ع ص ) فراخ عیش تن آسا. (ناظم الاطباء). فراخ عیش تن آسان . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).