راست

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

[ په. ] ۱- (ص.) بی انحراف، مستقیم. ۲- سالم، بی عیب. ۳- صواب، درست. ۴- (ق.) درست، دقیقاً. ۵- (اِ.)مقابل چپ. ۶- (اِ.) اصطلاحی است سیاسی که به افراد محافظه کار مخالف با هرگونه دگرگونی و تحولات انقلابی اطلاق می‌شود این اصطلاح ب رگرفته از انقلاب فرانسه‌است که در مجمع ملی آن محافظه کارها در سمت راست مجلس می‌نشستند. ؛~ و ریس آماده و فراهم.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

حق، درست، صائب، صحیح، صدق، صواب سهی، شق مستقیم