رابة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِّ) [ ع. رابة ] مادراندر، زن پدر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِّ) [ ع. رابه ] مادراندر، زن پدر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رابة. [ راب ْ ب َ ] (ع اِ) زن پدر. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
رابة. [ ب َ ] (اِخ ) قصبه ای است در جزیره ٔ صقلیه . (معجم البلدان ).
رابه . [ راب ْ ب َ ] (اِخ ) قصبه ای است در سودان (نوبه ) در ساحل چپ نیجری و در ١٢٥هزارگزی بیده . رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.