راب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.) جانور نرم تن از ردة شکم پایان، شبیه حلزون.<br>
فرهنگ فارسی معین
[ ع. ] (اِ.) پدراندر.
(اِ.) جانور نرم تن از رده شکم پایان، شبیه حلزون.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راب . (ع اِ) اندازه . قدر. راب کذا؛ ای قدر کذا. (المنجد) (ناظم الاطباء).
راب . [ راب ب ] (ع اِ) شوی مادر. (منتهی الارب ). کان یکره ان یزوج الرجل امراءة رابه . (حدیث ). (ناظم الاطباء).
راب . (اِ) حلزون (اصطلاح گیلان ). کرم شب تاب . (فرهنگ فرانسه به فارسی نفیسی ).