ذهلول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذهلول . [ ذُ ] (اِخ ) نامی است از نامهای مردان عرب .
ذهلول . [ ذُ ](اِخ ) نام کوهی است سیاه . و اصمعی آرد : اذا جبل الذهلول زال کانه من البعد زنجی علیه جوالق . ◄ نام موضعی است که آنرا معدن الشجرتین نیز گویند.
ذهلول . [ ذُ ] (ع ص ) اسپ نیکورو. (منتهی الارب ). اسب نیک رو. (مهذب الاسماء). جواد از خیل .