ذات الحاذ

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذات الحاذ. [ تُل ْ ] (اِخ ) نام موضعی است و در شعر حجاج آمده است : امسی بذات الحاذ و الحذور. (المرصع) (معجم البلدان ).