دیوکو
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیوکو. [ ی ُک ْ کو ] (اِخ ) دیوکس . مؤسس سلسله ٔ ماد، اولین شاه سلسله ٔ پادشاهی ایران که پایتخت آنان هگمتان (همدان ) بود و در سال (٦١٢ ق .م .) آشورو پایتخت آن نینوا را سومین فرد این سلسله موسوم به هووخشتر تسخیر کرد. (یادداشت مؤلف ). رجوع به دیوکس و نیز رجوع به فرهنگ ایران باستان ص ٥٣ و ١٠٥ شود.