دنگاله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(دَ لِ) (اِمر.) قندیل، آبی که به علت سرمای زمستان، در هنگام چکیدن یخ زده باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(دَ لِ) (اِمر.) قندیل، آبی که به علت سرمای زمستان، در هنگام چکیدن یخ زده باشد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دنگاله . [ دَ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) آبی را گویند که از جای بلندی تا به زمین یخ بسته باشد یا از ناودان تا به زمین آویخته باشد. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). گلفهشنگ . رجوع به گلفهشنگ شود.