خور
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.)<BR>۱- (اِ.) ریشة خوردن، خوراک.<BR>۲- خوردنی.<BR>۳- (ص فا.) در ترکیب به معنی خورنده آید: باده خور، میراث خور.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.)<BR>۱- (اِ.) ریشة خوردن، خوراک.<BR>۲- خوردنی.<BR>۳- (ص فا.) در ترکیب به معنی خورنده آید: باده خور، میراث خور.<br>