خوردنیپز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خوردنی پز. [ خوَرْ / خُرْ دَ پ َ ] (نف مرکب ) خوراک پز. طباخ . آشپز. که غذا پزد : بهر شهر که درآمدی برسته ٔ طباخان و خوردنی پزان طواف کرد. (سندبادنامه ص ٢٠٦).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی