خوردنین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خوردنین . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (ص نسبی ) خوردنی . ◄ (اِ) غذا. طعام . خوراک : روزی مرا بضیافت برد و خوردنین آورد بی گوشت . (تاریخ طبرستان ).