خوردنگاه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

خوردنگاه . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (اِ مرکب ) جای خوردن . مأکل . خوردنگه . (یادداشت مؤلف ).