خواجوی کرمانی | غزلیات | غزل شماره ۵۳۵

معنی این صورت از صورتگران چین بپرس مرد معنی را نشان از مرد معنی بین بپرس کفر دانی چیست دین را قبله خود ساختن معنی کفر ار نمی‌دانی ز اهل دین بپرس چون تو آگه نیستی از چشم شب‌پیمای من حال بیداری شبهای من از پروین بپرس گر گروهی ویس را با گل مناسب می‌نهند نسبت گل با رخ ویس از دل رامین بپرس گر چه خسرو کام جان از شکر شیرین گرفت از دل فرهاد شور شکر شیرین بپرس حال سرگردانی جمعی پریشان موبمو از شکنج سنبل پرچین چین بر چین بپرس باغبان دستان بلبل را چه داند گو برو شورش مرغان شبگیر از گل و نسرین بپرس قصه درد دل تیهو کجا داند عقاب از تذرو خسته حال چنگل شاهین بپرس شعر شورانگیز خواجو را که بردست آب قند از شکر ریزان پرشور سخن شیرین بپرس