خدنگ افکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خدنگ افکن . [خ َ دَ اَ ک َ ] (نف مرکب ) آنکه خدنگ افکند. آنکه تیراندازد. تیرافکن . تیرانداز. خدنگ انداز : پیاده سپر در سپر آخته خدنگ افکن از پس کمین ساخته . اسدی (گرشاسب نامه ). ز شست خدنگ افکنان خاست جوش کمان گوشه ها گشت همراز گوش . اسدی (گرشاسب نامه ).