حداث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حداث . [ ح ُدْ دا ] (ع ص، اِ) جماعتی که سخن کنند. جمع است برخلاف قیاس حملاً علی نظیره سامر و سمار: فوجدت (فاطمة) عنده (النبی ) حداثاً؛ ای جماعة یتحدثون . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حداث . [ ح ُدْ دا ] (ع ص، اِ) جماعتی که سخن کنند. جمع است برخلاف قیاس حملاً علی نظیره سامر و سمار: فوجدت (فاطمة) عنده (النبی ) حداثاً؛ ای جماعة یتحدثون . (منتهی الارب ).