حبیش اسدی

حبیش اسدی . [ اَ س َ ] (اِخ ) وثیمه در کتاب الردة او را یاد کرده گوید: چون طلیحةبن خویلد در بنی اسد ادعای پیغمبری کرد حبیش او را تکذیب و بنی اسد را به دفاع از اسلام تشویق میکرد و اشعاری در این باب سروده و از آن است : شهدت بان اﷲ لارب غیره طلیح و ان الدین دین محمد. پس با دو فرزندش غسّان و عبدالرحمان از بنی اسد جدا شدند. ابن فتحون و ابن اثیر او را استدراک کرده اند ولی اشاره به صحابی بودن یا نبودن او نکرده اند. (الاصابة ج ٢ ص ٥٨) (تنقیح المقال ج ١ ص ٢٥٤).