حاکم نیشابوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حاکم نیشابوری . [ ک ِ م ِ ن َ ](اِخ ) ابواحمد. او راست : کتاب الکنی . (کشف الظنون ).
حاکم نیشابوری . [ ک ِ م ِ ن َ ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲبن محمدبن حمدویه [ ح َم ْ / ح ُم ْ م َ ]ابن نعیم ضبی طهمانی، معروف به حاکم نیشابوری و ملقب به ابن بیع. صاحب روضات وفات او را به نقل از خلیلی در ارشاد به سال ٤٠٣ هَ . ق . گفته است و چلبی در کشف الظنون کتب ذیل را بدو نسبت داده است : کتاب الاربعین . تاریخ نیشابور. امالی العشیات . اکلیل فی الحدیث . المدخل الی الاکلیل . تراجم الشیوخ . سیاق فی ذیل تاریخ نیشابور. و صاحب ذریعة تخریج الصحیحین را بر آن افزوده است .ابن خلکان گوید: تخریج علم الحدیث از متفردات اوست . ترجمه ای از تاریخ نیشابور به فارسی بدست آمده که ریچارد فرای مستشرق آمریکایی به تصحیح آن مشغول است . رجوع به زرکلی ص ٩٢٨ و ذریعة ج ٢ ص ٢٨٠ و ٣١٤ و ج ٤ ص ٤ و روضات چ ١ ص ٧١٦ و نیز رجوع به ابن بیع و محمدبن عبداﷲ در همین لغت نامه و معجم الادباء ج ١ ص ٤٦، ١٢٢، ٢٥١، ٢٨٢، ٣٧٥، ٤١١-٤١٣ و ج ٢ ص ٦٥، ٦٦، ٨٢، ٨٣، ١٥٦، ٢٢٧، ٢٢٩، ٢٧١، ٣٤٣ و ج ٤ ص ١٤١، ١٨٣ و ج ٥ ص ٦٢، ١٠٦، ٢٤٩ و ج ٦ ص ١١١، ١٤٠، ٢٢٧، ٢٦٩، ٣٢٤، ٣٧٦، ٤١٦ و ج ٧ ص ٢٤٠ و امتاع الاسماع ص ٤١، ١٠٥، ٢٩٩، ٣١٥، ٣٦٤، ٣٩٤ و ٥٥١ شود.