حانوت

[ ع. ] (اِ.)۱ - دکان.<BR>۲- میکده. ج. حوانیت.<br>

[ ع. ] (اِ.)۱ - دکان. ۲- میکده. ج. حوانیت.

حانوت . (ع اِ) حانیة. حاناة. دکان می فروش . (منتهی الارب ). میخانه . خرابات . ◄ دکان . (کشف اللغات ) (لطائف اللغات ) (دهار) (غیاث اللغات ) : گفت بد موقوف این لت لوت من آب حیوان برددر حانوت من . مولوی . که شبلی ز حانوت گندم فروش به ده برد انبان گندم بدوش . سعدی (بوستان ). دکان الخمار. یؤنث و یذکر و الخمار نفسه . (اقرب الموارد). دکان شراب فروشی . مرد شراب فروش . ◄ کربک . کلبه . (مهذب الاسماء). کربج . کربق . ج، حوانیت . (مهذب الاسماء) (اقرب الموارد). ج، حوانی . و النسبة الیه حانی و حانوی . (اقرب الموارد).