جفلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جفلی . [ ج َ ف َ لا ] (ع اِ) مهمانی عام .(مهذب الاسماء) (منتهی الارب ). دعوت طعام که عام باشدو همگانی . (از اقرب الموارد). سفره ٔ عام . میهمانی وضیافتی که همگانی باشد: دعاهم الجفلی ؛ یعنی ایشان را بجماعت و بطور همگانی به میهمانی خواند. مقابل نَقَری ̍، یعنی دعوت خاصه، دعوتی که شامل همگان نباشد.