جزبه دار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جزبه دار. [ ج َ زَ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) در تداول عامه، آنکه دارای حالتی است که جلب ترس و احترام کند. (از یادداشت مؤلف ). رجوع به جزبه شود.