جذال

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

جذال . [ ج ِ ] (ع اِ) یعنی بیخ درخت و تنه ٔ آن بی شاخ و کنده ٔ هیزم . (آنندراج ). ج ِ جِذل، بمعانی فوق . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).