توفیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
توفیل . (اِخ ) به ضبط مرحوم دهخدا: تئوفیل . امپراتور روم شرقی (٨٢٩-٨٤٢ م .) است . وی در اجرای عدالت سختگیر و بی رحم و در فنون نظامی سرداری بلندپایه بود. او در توسعه ٔ امپراتوری روم شرقی اقداماتی کرد.(از لاروس ). در سنه ٔ ٢٢٣ هَ . ق . با مسلمین جنگ کرد به زمان معتصم عباسی . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به تئوفیل و ثئوفیل و مجمل التواریخ ص ١٣٧ شود.
توفیل . [ ت َ ] (ع مص ) افزودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). افزودن و بازکردن پوست را نیز گفته اند. (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) گیاهی است که مرو نامندش . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). گیاهی که به پارسی مرو گویند. (ناظم الاطباء). رجوع به مرو شود.