واژه جو

تنگبختی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تنگبختی . [ ت َ ب َ ] (حامص مرکب ) بدبختی . سختی . تهیدستی : برادر آن بود کو روز سختی ترا یاری کند در تنگبختی . ناصرخسرو. رجوع به تنگبخت و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.

معنی تنگبختی | واژه جو