تقرم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تقرم . [ ت َ ق َرْ رُ ] (ع مص ) نخست به خوردن آمدن ستوربچه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).