واژه جو

تتویج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تتویج . [ ت َ ] (ع مص ) تاج بر سر کسی نهادن . (تاج المصادر بیهقی ) (دهار) (زوزنی ). افسر پوشانیدن کسی را. (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

معنی تتویج | واژه جو