واژه جو

تتویة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تتویة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) هلاک گردانیدن کسی را. (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ سرگردان ساختن کسی را. (منتهی الارب ). سرگشته شدن . (تاج المصادر بیهقی ).

معنی تتویة | واژه جو