تتنک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تتنک . [ ] (اِخ ) ده کوچکی از دهستان وشتابی بخش بوئین شهرستان قزوین است و ١٨ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
تتنک . [ ت َ ن َ ] (اِ) بمعنی تبنک مرقوم یعنی قالب ریخته . (لسان العجم شعوری ج ١ورق ٢٨١ ب ). بوته و دریچه ٔ زرگری . (ناظم الاطباء).