واژه جو

تبهیج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبهیج . [ ت َ ] (ع مص ) زیبا گردانیدن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). زیبا و نیکو گردانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): بهج اللّه ُ وجهه ُ؛ حسّنه ُ. (قطر المحیط).

معنی تبهیج | واژه جو