تبهیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبهیة. [ ت َ هَِ ی َ ] (ع مص ) فراخ ساختن خانه را. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).