تبهره

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبهره . [ت َ ب َ رَ / رِ ] (اِ) گوشت نرم و نازک . (برهان ) (فرهنگ نظام ) (ناظم الاطباء). رجوع به تباه و تبه شود.