تبابیل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبابیل . [ ت َ ] (ع اِ) ج ِ تَبل و این نادر است . (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به تبل شود.